[EPBF] X'mas hunt!!

posted on 14 Jan 2013 15:08 by aquatales in EPBF
 เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
โปเกมอนคอมมูสำหรับคนรักโปเกมอน >////<
 
 
มาเล่นอีเว้นท์ที่ดองเอาไว้ ล่าแต้ม BP เก็บๆ ไว้หน่อย Orzlll
 
ปีสองเรียนหนักอ่ะ ไม่ว่างมาเล่นเลยยยยย //ฟุบหน้าร้องไห้
 
 
 
 
แขกรับเชิญ
 
 
 
.
 
.
 
.
 
 
"ตุ๊กตาซานต้างั้นเหรอ..." ยูอิจิพึมพำเบาๆ ก่อนจะก้มลงสำรวจแผนที่ในมือแล้วถอนหายใจออกมาเืฮือกใหญ่ "รู้หรอกนะว่าที่เกาะนี้มันกว้าง...แต่ไม่คิดว่าจะกว้างได้ขนาดนี้นะ"
 
 
ท่าทางหดหู่ของผู้เป็นนายนั้นเรียกความสนใจจากเอสุเกะ(เอลฟี่)ที่เดินอยู่ข้างๆ ได้แทบจะในทันที โปเกมอนพลังจิตหยุดเดิน พร้อมกับกระตุกเบาๆ ที่ขากางเกงของเด็กหนุ่ม
 
 
"เอสุเกะ? มีอะไรเหรอ"
 
 
เอลฟี่ส่ายหางสองปลายไปมา ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ลูกแก้วบนหัวส่องประกายวูบ
 
 
ยูอิจิกระพริบตาปริบๆ กับภาพตรงหน้า "...พลังจิต...?" เด็กหนุ่มเบิกตากว้างเมื่อความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว "จริงด้วย! ทำแบบนี้ก็ได้นี่นา สุดยอดไปเลยเอสุเกะ!!!"
 
 
เอลฟี่หยุดการใช้พลังทันทีที่เทรนเนอร์เข้าใจสิ่งที่มันต้องการจะสื่อ โบกหางสองปลายไปมาอีกครั้ง ยูอิจิหันไปส่งยิ้มให้กับโปเกมอนของตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นไปลูบหัวของมันเบาๆ
 
 
"เอสุเกะ ใช้พลังจิตอีกครั้งนะ" ดวงตาสีแดงฉายแววครุ่นคิด ก่อนจะพูดต่อช้าๆ "...เป้าหมายคืออีวุย...นายตามหาสิ่งมีชีวิตได้ง่ายกว่าวัตถุใช่มั้ยล่ะ"
 
 
วิ้ง~
 
 
คลื่นพลังจิตบางเบาคล้าบคำตอบรับนั้นเรียกเสียงหัวเราะน้อยๆ จากเด็กหนุ่ม
 
 
"ช่วยทีนะเอสุเกะ"
 
 
.
 
.
 
.
 
 
เรือนญี่ปุ่นโบราณหลังใหญ่ที่รายรอบไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์เป็นภาพที่งดงามจนคนมองแทบลืมหายใจ ยูอิจิก้าวช้าๆ เข้าไปยังภาพที่เสมือนกับอยู่คนละโลกตรงหน้า ก่อนจะหลุดพึมพำออกมาเบาๆ "...สวยจังเลยที่นี่..."
 
 
แซ่ก...
 
 
เสียงพุ่มไม้ขยับไหวเรียกสติของเด็กหนุ่มกลับมาได้ในทันที ดวงตาสีแดงตวัดไปทางทิศที่เป็นที่มาของเสียง ก่อนจะหันไปสบตากับโปเกมอนคู่หูข้างๆ แล้วพยักหน้าเล็กน้อย
 
 
"เอสุเกะพลังจิต!"
 
 
โครม!!!
 
 
ยูอิจิขมวดคิ้วกับเสียงที่ฟังดูหนักเกินกว่าจะเป็นน้ำหนักของโปเกมอนที่มีขนาดไม่ใหญ่นักอย่างอีวุย เด็กหนุ่มเดินตรงไปยังจุดที่เกิดเสียงเมื่อครู่ช้าๆ ก่อนจะเบิกตากว้างกับภาพที่เห็น
 
 
ร่างสูงของเซิร์จล้มอยู่กับพื้น อีกฝ่ายเอามือคลำเบาๆ บริเวณบั้นท้ายที่น่าจะเป็นจุดที่กระแทกกับพื้น และสิ่งที่ทำให้เทรนเนอร์ตรงหน้าล้มลงก็คงหนีไม่พ้นพลังจิตเมื่อครู่
 
 
"หวา!!! ขอโทษครับคุณเซิร์จ!!!"
 
 
ยูอิจิรีบวิ่งเข้าไปดูอาการของอีกฝ่าย พร้อมกับกล่าวขอโทษขอโพยในทันที "ผ ผมนึกว่าคุณเซิร์จเป็นอีวุยก็เลย... ขอโทษจริงๆ นะครับ!"
 
 
หนุ่มใหญ่ยิ้มบางๆ โบกมือไปมาช้าๆ "ไม่เป็นไรหรอกครับ ยูอิจิคุงไม่ได้ตั้งใจนี่นา" แล้วยันตัวลุกขึ้นช้าๆ จัดการปัดเอาฝุ่นที่ติดกับเสื้อผ้าออก ก่อนจะัเงยหน้าขึ้นมามองเด็กหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง "...ว่าแต่เมื่อกี้คุณบอกว่าอีวุยเหรอครับ?"
 
 
"ครับ ผมกำลังตามหาของที่...เอ่อ คุณอควาขอให้ช่วยน่ะครับ"
 
 
เซิร์จกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะถามขึ้นช้าๆ "...ใช่ของประดับต้นคริสมาสต์รึเปล่าครับ"
 
 
เด็กหนุ่มพยักหน้า "ใช่ครับ อันที่โดยอีวุยขโมยไป เอ๊ะ! หรือว่าคุณเซิร์จก็ด้วย?"
 
 
เซิร์จหยักหน้ายิ้มๆ "ผมก็ตามอีวุยมาจนถึงที่นี่เหมือนกัน ว่าแต่ยูอิจิคุงต้องหาอะไรเหรอ"
 
 
ยูอิจินิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะทำท่านึก "เอ...รู้สึกจะเป็น...ตุ๊กตาซานต้าน่ะครับ แล้วคุณเซิร์จต้องหาอะไรเหรอครับ"
 
 
"ตุ๊กตาหมี หรือ ตุ๊กตานางฟ้าน่ะ" เซิร์จมองรอบๆ แล้วหันกลับมาทางเด็กหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง "อืม...งั้นเดี๋ยวผมของเบอร์ของยูอิจิคุงเอาไว้หน่อยได้มั้ย เผื่อว่าถ้าผมเจอของที่ยูือิจิคุงหาจะได้ติดต่อไปหาได้น่ะ"
 
 
"งั้นผมขอเบอร์ของคุณเซิร์จด้วยนะครับ" ยูอิจิหยิบโปเกนาวิของตัวเองขึ้นมาก่อนจะกดแลกเบอร์ติดต่อกับอีกฝ่าย เทรนเนอร์ทั้งสองยืนคุยกันต่อซักพัก ก่อนจะตัดสินใจแยกย้ายกันไปตามหาของที่ต้องการต่อ
 
 
.
 
.
 
.
 
 
"เอสุเกะ แถวๆ นี้สินะที่นายจับสัมผัสของอีวุยได้"
 
 
เอลฟี่ผงกหัว ก่อนจะเดินวนไปมาพร้อมๆ กับใช้พลังจิตเพื่อระบุหาตำแหน่งที่แน่นอนของอีวุยอีกครั้ง
 
 
แซ่ก แซ่ก
 
 
ยูอิจิหันไปมองพุ่มไม้ที่ขยับไหวไปมา แล้วพยักหน้ากับเอลฟี่ข้างๆ ทั้งคนทั้งเทรนเนอร์พยายามเดินเข้าไปใกล้ให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้
 
 
"เอสุเกะ กำแพงพลังจิต!"
 
 
วิ้ง~~~
 
 
กระจกแก้วใสปรากฏขึ้นล้อมรอบโปเกมอนตัวเล็ก อีวุยแสดงท่าทางตืนตระหนกก่อนจะพยายามวิ่งชนกำแพงพลังจิตรอบตัวเพื่อหาทางหนี
 
 
ยูอิจิก้าวตรงเข้าไปหาอีวุยที่วิ่งวนไปมาภายใต้การกักขังของเอลฟี่ ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปอุ้มโปเกมอนแสนซนขึ้นมา ก่อนจะลูบขนเบาๆ คล้ายจะปลอมให้สงบลง
 
 
"ไม่ต้องกลัวนะ พวกฉันไม่ทำอะไรนายหรอก" มือข้างที่ว่างเอื้อมไปกดเร่งเสียงเพลงในเครื่องเล่ม พร้อมกับเลือกทำนองที่คิดว่าน่าจะช่วยปลอมให้โปเกมอนในอ้อมแขนสงบลงได้มากที่สุด
 
 
"เอสุเกะ คิดว่าของประดับน่าจะอยู่แถวๆ นี้ล่ะ ช่วยหาให้หน่อยได้มั้ย" หันไปถามโปเกมอนคู่หู "เพราะถ้าฉันปล่อยเด็กคนนี้ลงตอนนี้ เค้าต้องวิ่งหนีไปอีกแน่ๆ เลย"
 
 
เอลฟี่พยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มเดินสำรวจรอบๆ เพื่อหาวัตถุที่เทรนเนอร์ต้องการ ไ่ม่นานนัก โปเกมอนพลังจิตก็เดินกลับมาพร้อมกับตุ๊กตาแก้วในปาก
 
 
"ขอบคุณนะเอสุเกะ อ๊ะ!"
 
 
เพราะเผลอปล่อยมือนิดเดียว อีวุึยตัวเล็กก็หาทางดิ้นหลุดแล้ววิ่งหายไปในป่าอีกครั้ง ยูอิจิยิ้มแห้งๆ ก่อนจะหันไปทางโปเกมอนของตัวเองอีกครั้ง
 
 
"เอาเถอะ คุณอควาไม่ได้บอกว่าต้องพาตัวอีวุยกลับไปด้วยนี่นะ..." ยื่นมือไปรับตุ๊กตาที่เอลฟี่คาบมาให้ ก่อนจะกระพริบตาปริบๆ
 
 
ตุ๊กตาแก้วสีสดใสที่ไม่มีร่องรอยของการบุบสลายเลยซักนิด ทว่า...รูปทรงของมันกลับไม่ใช่รูปร่างของคุณลุงใจดีหนวดยาวในชุดแดงอย่างที่ต้องการ
 
 
"นี่มัน..."
 
 
แต่กลับเป็นหุ่นแก้วรูปเทพธิดาหน้าตางดงามไปเสียแทน
 
 
เอลฟี่มองเทรนเนอร์ที่นิ่งไปด้วยความเป็นห่วง หางสองปลายส่ายไปมาช้าๆ ตรงหน้าเด็กหนุ่ม คล้ายถามไถ่
 
 
"เอสุเกะ...คุณเซิร์จบอกว่าต้องหาตุ๊กตาหมีหรือตุ๊กตานางฟ้าสินะ..."
 
 
โปเกมอนพลังจิตผงกหัวน้อยๆ หากยังไม่เข้าใจถึงสิ่งที่ผู้เป็นเทรนเนอร์ต้องการจะสื่อ ยูอิจิยิ้มบางๆ ให้กับโปเกมอนของตัวเอง
 
 
"...ดูเหมือนว่าพวกเราจะเจอของที่คุณเซิร์จต้องหาแทนล่ะ"
 
 
.
 
.
 
.
 
 
"เอ๋? ก็แปลว่าพวกเราเจอของที่อีกฝ่ายต้องหาแทนที่จะเป็นของของตัวเองสินะครับ" ยูอิจิหัวเราะเบาๆ หลังจากได้ยินคำพูดของคู่สนทนาผ่านโปเกนาวิ
 
 
ดูท่าทางว่าไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่เจอของที่คุณเซิร์จต้องการ ฝ่ายนั้นเองก็เจอตุ๊กตาซานต้าของเขาแทนของที่กำลังหาอยู่เช่นเดียวกัน
 
 
"โชคดีที่พวกเราแลกเบอร์กันไว้ก่อนนะครับเนี่ย ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญขนาดนี้"
 
 
เสียงหัวเราะที่ลอยออกมาจากปลายสายบอกชัดถึงความประหลาดใจของอีกฝ่ายเช่นเดียวกัน
 
 
"ครับ! งั้นไปเจอกันที่บ่อน้ำหน้าโดโจนะครับ จะได้เอาของแลกกันเลย... ครับ...แล้วเจอกันครับคุณเซิร์จ"
 
 
.
 
.
 
.
 
 
Santa Doll & Angle Doll Get!!
 
.
 
.
 
.
 
(อ่านส่วนของเซิร์จได้ที่บล็อกผปค.เซิร์จนะคะ XD)

Comment

Comment:

Tweet

โอ๊เย่ เจอของโดยสวัสดิภาพนะจ๊ะนี่ ^^
และโชคดีที่แลกเบอร์กันไว้ไม่งั้น คงต้องวิ่งตามกันอีกพักใหญ่double wink

#4 By kuma-tan on 2013-01-16 00:03

กำลังนึกภาพอีวุยดิ้นดุกๆหนี ท่าจะน่ารัก big smile


โทรศัทพ์นี่มีประโยชน์ดีแหะ
Charon << ใช้อุปกรณ์อิเล็กโทรนิกไม่เป็น!!!!

#3 By -sparrow- on 2013-01-15 08:48

ฮี่ ดีชิมิที่แลกเบอรืกัน
กรณีแบบนี้มันเกิดขึ้นได้เสมอ ดวงช่างยากแท้หยั่งถึงนัก
นึกภาพค่อยๆอุ้มแล้วทำให้มันสงบ น่ารักมาก cry
ไงๆก็ มาแฮปปี้เมอร์ร่คริสต์มาสด้วยกันน้า

#2 By Pupu Meteor on 2013-01-15 00:01

ช่างบังเอิญเสียนี่กระไร ต่างฝ่ายต่างเจอของที่อีกฝ่ายหาอยู่
น่ารักดีค่าcry

#1 By Arcwind K. Earannos on 2013-01-14 16:54