Tilte : Be my Valentine
 
Fandom : Pokemon Special

Pairing : Mikuri X Nagi
 
Note : ยังคงอยู่ในซีรีย์ที่แต่งเมื่อ 6 ปีก่อนเช่นเคย แต่เห็นว่าอันนี้เข้ากับเทศกาลพอดี XD ขอให้สนุกนะคะ
 
 
 
 
"อืม...ตรงนี้ต้องทำแบบนี้สินะ..."
 
 
ฟู่~
 
 
"ว้าย ! ไหม้อีกแล้ว โธ่...ต้องทำใหม่อีกแล้วเหรอเนี่ย..."
 
 
"เฮ้อ...ในที่สุดก็เสร็จจนได้..." หญิงสาวยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาปาดเหงื่อบนใบหน้า ใบหน้าหวานดูจะพอใจไม่น้อยกับผลงานชิ้นเล็กตรงหน้า ก่อนดวงตาสีม่วงอ่อนจะเบนจากช็อกโกแลตไปยังสภาพเบื้องหลังของตน เพื่อพบกับ...
 
 
สภาพห้องครัวที่เละเทะราวกับมีสงครามเกิดขึ้นในนี้
 
 
ด้านหนึ่งเป็นซากของๆ ที่เธอทำล้มเหลว ส่วนอีกด้าน...
 
 
ก็ดูไม่ได้พอๆ กัน กับเครื่องครัวที่เกลื่อนกลาดไปทั่ว
 
 
"...สงสัย...คงต้องทำความสะอาดครัวครั้งใหญ่เลยล่ะมั้งเนี่ย..." นากิถอนหายใจเฮือก เมื่อเห็นสภาพเละเทะ เพราะฝีมือของตัวเองเต็มตา แล้วหันไปมองเจ้าสิ่งที่นอนแอ้งแม๊งอยู่บนโต๊ะอีกครั้ง
 
 
"ไม่รู้ตานั่นจะชอบรึเปล่านะ..."

 
 
 
 
"ฮัดเช้ย !!!"
 
 
มือหนาที่กำลังจะเปิดประตูบ้านชะงักเล็กน้อยกับการจามของตัวเอง มืออีกข้างเอื้อมไปกระชับผ้าพันคอให้แน่นขึ้น
 
 
"สงสัยจะเป็นหวัดแฮะเรา...เฮ้อ..." มิคุริพึมพำเบาๆ กับตัวเองแล้วโคลงหัวเล็กน้อย
 
 
"ก็นี่มันฤดูหนาวนี่น้า~" ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปยังสถานที่ๆ เขา...นัดกับหญิงสาวคนหนึ่งไว้...

 
"...ช้าจังเลย...นี่ก็เลยเวลานัดมาตั้งนานแล้วน้า..." มิคุริบ่นเบาๆ กับตัวเองเป็นรอบที่สิบ หลังจากยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเป็นรอบที่สิบแล้วเช่นกัน
 
 
"หรือว่า...จะเกิดอะไรขึ้นกับนากิ !!!" ความคิดที่พึ่งจะผุดขึ้นมาทำให้ชายหนุ่มเริ่มนั่งไม่ติดที่ แต่ความคิดต่อมาก็ทำให้ชายหนุ่มสงบลง
 
 
"แต่ยัยนั่นก็เป็นถึงผู้นำโรงยิมนี่...ไม่น่าจะเสียทีใครง่ายๆ อยู่แล้ว..."
 
 
และก่อนที่มิคุริจะยกนาฬิกาขึ้นมาดูเป็นรอบที่สิบเอ็ด บุคคลที่เขากำลังรออยู่ก็ปรากฏตัวขึ้นในชุดกระโปรงสีหวานพร้อมกับใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ เหมือนกับคนที่พึ่งจะวิ่งมาถึง
 
 
"มิ...มิคุริ ขะ ขอโทษที่ทำให้รอนานนะ แฮ่กๆ" นากิหยุดฮอบหายใจตรงหน้าชายหนุ่ม ใบหน้าที่เคยไร้เครื่องแต่งแต้มใดๆ ตอนนี้ประดับด้วยเครื่องสำอางแบบอ่อนๆ ทำให้ใบหน้าของหญิงสาวดูสวยหวานยิ่งขึ้น
 
 
"มะ ไม่เป็นไร..." ชายหนุ่มว่าพลางเบนหน้าไปทางอื่นเพื่อซ่อนใบหน้าที่ขึ้นสีเรื่อๆ ของตน "ฉะ ฉันก็พึ่งมาถึงไม่นานเหมือนกัน" โกหกคำโตแล้วส่งยิ้มเพื่อให้หญิงสาวสบายใจขึ้น
 
 
"งั้นเหรอ..." แต่ก็ดูเหมือนว่านากิจะไม่ค่อยเชื่อเท่าไรนัก มิคุริจีงรีบเปลี่ยนเรื่องโดยการจูงมือหญิงสาวออกเดินทันที
 
 
"อ๊ะ..." ดวงตาสีม่วงอ่อนจ้องไปยังมือของตนที่ถูกมือหนากุมกระชับไว้อย่างแปลกใจ ก่อนจะยิ้มน้อยๆ กับตัวเอง
"ฉันจะเชื่อนายซักครั้งก็แล้วกัน"
 
 
"หือ ?"
 
 
"ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่นายจะพาฉันไปไหนน่ะมิคุริ ?" นากิไม่สนใจสายตาที่คนตรงหน้าส่งมาให้แต่ถามกลับ
 
 
"ก็...ไว้ไปถึงก็รู้เองนั่นแหละ" มิคุริส่งรอยยิ้มสดใสที่ทำให้หญิงสาวหัวใจกระตุกเล็กน้อย
 
 
"อืม..." ก่อนจะเบนสายตาตนเองไปยังถุงเล็กๆ ในมืออีกข้าง
 
 
ถุง...ที่มีของที่เธอตั้งใจทำอย่างสุดฤทธิ์เพื่อวันนี้
 
 
"เอาล่ะ ถึงแล้ว" เสียงของมิคุริดังขัดความคิดของหญิงสาว
 
 
"ที่นี่มัน...สวนสัตว์...งั้นเหรอ ?"
 
 
มิคุริมองใบหน้าประหลาดใจของนากิด้วยรอยยิ้ม
 
 
"อืม...แต่ที่ๆ ฉันจะพาเธอไปดูน่ะ ไม่ใช่ที่นี่หรอก แต่ก็อยู่ข้างในนี้น่ะนะ" แล้วก็รีบจูงมือหญิงสาวเข้าไปทันที
 
 
"ดะ เดี๋ยวซี่มิคุริ นายจะพาฉันไปไหนกันแน่ ?"
 
 
"เอาน่า เธอหลับตาก่อนก็แล้วกัน"
 
 
"หา ?"
 
 
"หลับตา" มิคุริยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วใช้สองมือปิดตาของนากิลง
 
 
"ห้ามโกงลืมตาก่อนที่ฉันจะบอกนะ"
 
 
"แล้วแบบนี้ฉันจะมองทางเห็นได้ไงเล่า !!!" นากิโวยวาย
 
 
"ฉันไม่ได้บอกว่าจะให้เธอเดินไปซะหน่อย"
 
 
"หมายความว่าไง ? ว้าย !!!" ยังไม่ทันจะถามจบ หญิงสาวก็โดนอุ้มขึ้นไปอยู่ในอ้อมกอดของคนที่พาเธอมาเป็นที่เรียบร้อย
 
 
"ปะ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะมิคุริ !!!"
 
 
"ไม่ล่ะ ปล่อยไป เธอก็ได้สะดุดล้มกันพอดี ฉันว่าฉันอุ้มเธอไปดีกว่า" แล้วชายหนุ่มก็รีบเดินไปยังจุดหมายทันที
"ตาบ้า..." นากิพึมพำเบาๆ กับตัวเอง และก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาตามคำขอร้องของชายหนุ่มแต่อย่างใด
 
 
"เอ้า ถึงแล้วล่ะ" มิคุริค่อยๆ วางหญิงสาวลงอย่างนุ่มนวล แล้วจับตัวหญิงสาวหมุนไปด้านหน้า
 
 
"ทีนี้ก็...ลืมตาได้"
 
 
แพขนตาหนาค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ ก่อนดวงตาสีม่วงอ่อนจะเบิกกว้างอย่างแปลกใจปนยินดี
 
 
"สถานจัดแสดงพันธุ์นกหายาก..."
 
 
"ชอบใช่มั้ยล่ะ ?"
 
 
"นาย...ทำไม...ถึงมีตั๋วของที่นี่ ?" 
 
 
ใช่ เพราะตั๋วเข้าชมสถานที่แห่งนี้ทั้งหายากและราคาแพงแสนแพง จนเธอถึงกับถอดใจไปแล้วที่จะมาชมนกในที่แห่งนี้
 
 
มิคุริยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงยียวน
 
 
"ความลับ..."
 
 
"นาย...เฮ้อ..." นากิถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเหลือบไปเห็นถุงในมือ แล้วตัดสินใจบางอย่าง
 
 
"...เอ้า..." นากิยื่นถุงกระดาษใบเล็กไปตรงหน้าชายหนุ่มด้วยใบหน้าที่ติดจะแดงๆ
 
 
"หือ ? อะไรน่ะ" ถึงจะถาม แต่สองมือก็ยื่นมารับแต่โดยดี
 
 
"ถะ ถือซะว่าเป็นค่าตอบแทนที่พาฉันมาที่นี่ก็แล้วกัน" หญิงสาวสะบัดหน้าไปทางอื่นแล้วรีบเดินเข้าไปในสถานที่จัดแสดงพันธุ์นกทันที
 
 
ดวงตาสีน้ำแข็งมองตามหญิงสาวไปอย่างงงๆ ก่อนจะเบนกลับมาที่ของที่อยู่ในถึงในมือ
กล่องเล็กๆ กับกระดาษข้อความติดอยู่บนนั้น
 
 
มือหนาล้วงลงไปหยิบข้อความขึ้นมาอ่าน ก่อนจะยิ้มอย่างอารมณ์ดี แล้วรีบเดินตามหญิงสาวเข้าไป
ข้อความในนั้นเขียนไว้ว่า
 
 
Happy Valentine
 
 
แต่ที่ทำให้มิคุริอารมณ์ดีอย่างที่สุดไม่ใช่ข้อความอันนี้ แต่เป็นตัวอักษรเล็กๆ ที่เขียนไว้แบบแอบๆ ที่มุมกระดาษว่า...
 
 
I Love You.
 
 
 
 
 
 
================================
 
หลังจากโพสฟิคที่เขียนเมื่อก่อนมาติดๆ กันทำให้เรารู้ตัวว่า... สมัยนี้กับสมัยก่อนมันช่างต่างกันลิบลับ Orzlll
 
ไว้ถ้ามีเวลาจะลองมาเขียนใหม่ดูแล้วกันนะคะ
 
 
 
 
 
[Tagมั้ง] บอกรักสไตล์ลูกๆ
 
 
เห็นแท็กแล้ว...อดใจไม่ไหวค่ะ ในฐานะที่ก็มีเขย มีสะใภ้กับเขาเหมือนกัน XD
 
 
คนแรก ไล่จากความแก่ และความเก่าเลยแล้วกันเนอะ XD
 
 
 
[Aquarian] อควา - ...ฉันรักนาย... นี่ ไอ้คำพูดที่ไม่ได้จริงใจแบบนี้น่ะ อยากได้จริงๆ เหรอ? แต่เอาเถอะ อย่างน้อยมันก็ไม่ได้ไม่จริงไปซะทีเดียวหรอกนะ...
 
[Niki Special] เควซิส - รักนะครับ คุณหนู //จูบเบาๆ ที่หลังมือ
 
[NG] โคบาเมะ - โคบาเมะชอบคุณอาที่สุดเลยค่ะ //กระโดดกอด
 
[NG AU] โคบาเมะ - ไม่เห็นต้องสนใจคนอื่นเลยนี่คะ โคบาเมะชอบคุณลุง ไม่ว่าใครก็เปลี่ยนใจโคบาเมะไม่ได้หรอก
 
 
[NG] เทอควอยซ์ - บอกรัก? กับรุ่นพี่? อย่ามางี่เง่ากันหน่อยเลยครับ
 
[NG] เทอควอยซ์ TYL - ......//ก้มหน้า เม้มปาก ก่อนจะเขย่งขึ้นไปหอมแก้ม// ค แค่นี้แทนไม่ได้เหรอคะ... //ก้มหน้าหนี
 
[NG AU] เทอควอยซ์ - ตกลงว่าฉันต้องเป็นฝ่ายพูดก่อนสินะคะ //ถอนหายใจ// ...ฉันรักคุณ...อื้อ!! //โดนจูบปิดปาก
 
 
[NG] โทแพซ - เอ๋? บอกรักเหรอคะ? บอกใครเหรอคะ??? //มองเขยที่หนีไปนั่งร้องไห้มุมตึก
 
[NG] โทแพซ TYL - รักนะคะโรลซัง //หอมแก้ม
 
[NG AU] โทแพซ - ไม่เอาหรอกค่ะ ของแบบนี้คุณมินาโมโตะต้องเป็นคนพูดก่อนต่างหาก~~~
 
 
[EED] เอมิลี่ (มิล) - ค ใครเค้ารักลุงกันเล่า!!! //หันหน้าหนี หน้าแดงๆ// ต แต่ก็ไม่ได้เกลียดหรอกนะ
 
 
 
 
แอบอยากแท๊กพี่ชุน ให้ไอซ์คุงบอกรักรุ่นพี่เรนตัน... แต่ไม่ได้เล่นแล้วอ่ะ ไม่กล้า ;v;
 
 
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่า <3 <3 <3

Comment

Comment:

Tweet

คู่นี้ก็หาอ่านยากมากๆๆๆดีใจจังที่มีคนแต่งออกมา อ่านแล้วเขินจังน่ารักมากๆไปเลยค่ะ
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ย้อนหลังนะค่ะ

#4 By loss on 2013-02-16 22:21

@shi-an  แอร๊ยยย คิดถึงงงง เราไม่ลืมคุณตำรวจหรอกนะคะ~ ตอนแรกคิดอยู่ว่าใส่หนูมิล TYL ด้วยดีมั้ย แต่คาดว่าคงไม่ได้ต่างอะไรจากเดิม(ฮาา)
มิลมิลเขินเรื่องดอกกุหลาบจนหนีไปแล้ว ผปค.รับแทนนะคะ XD

#3 By AquaTales on 2013-02-15 22:00

@shi-an  แอร๊ยยย คิดถึงงงง เราไม่ลืมคุณตำรวจหรอกนะคะ~ ตอนแรกคิดอยู่ว่าใส่หนูมิล TYL ด้วยดีมั้ย แต่คาดว่าคงไม่ได้ต่างอะไรจากเดิม(ฮาา)
มิลมิลเขินเรื่องดอกกุหลาบจนหนีไปแล้ว ผปค.รับแทนนะคะ XD

#2 By AquaTales on 2013-02-15 21:59

หืมมมมมมม หืมมมหนูหมิลลลลลลลลลล //กอดมิลๆแน่นๆแอร๊ ซึนจางงง //โดนผปคมิลตรบ แง
เด็นๆ - /หันหน้าหนีแบบซึนๆ ไม่เกลียดก็ดี //เอ็ง /นิ่งไปสักพักแล้วโยนกุหลาบให้/

#1 By Shi-an on 2013-02-15 20:13