[EPBF] 2nd Turn ซวยซ้ำซวยซ้อน

posted on 13 Apr 2013 22:01 by aquatales in EPBF
 เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
โปเกมอนคอมมูสำหรับคนรักโปเกมอน >////<
 
 
และเป็นส่วนหนึ่งของอีเว้นท์
 
 
Pokemon Running Away!!

 
ตามธรรมเนียม (และเพื่อ BP เก็บแต้ม...)
 
 
แนะนำลูกชายของบล็อกนี้
 
 
 
 
และแขกรับเชิญพิเศษ... ป้าเรน XD
 
 
.
 
.
 
.
 
 
"แค่ก แค่ก... ในที่สุดฝุ่นก็จางลงซักทีเนอะนัทสึ" ยูอิจิพูดเบาๆ หลังจากนั่งรอให้ระเบิดควันจากกับดักจางลง ดวงตาสีแดงมองไปทางลูกแซนด์ตัวเล็กที่ยังคงขดตัวกลมไม่ยอมเลิกในอ้อมกอด
 
 
"นัทสึ... ไปกันได้แล้วนะ ไม่มีอะไรแล้วล่ะ" ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ กับดวงตาใสๆ ของโปเกมอนตัวน้อยที่จ้องตรงมาคล้ายจะขอคำยืนยัน
 
 
"ฉันไม่โกหกหรอกน่านัทสึ ไม่ต้องกลัวแล้วนะ"
 
 
กริ๊ง...
 
 
เสียงกระพรวนใสที่ดังก้องอยู่ด้านบนเรียกความสนใจจากหนึ่งเทรนเนอร์ หนึ่งโปเกมอนได้เป็นอย่างดี
 
 
"...ลี่จาง...?"
 
 
โปเกมอนกระพรวนตัวเล็กที่เป็นกรรมการประจำการแข่งขันลอยอยู่เหนือหัวของยูอิจิ ก่อนมือเล็กๆ จะทิ้งลูกเต๋าสีขาวปลอดลงมาในมือของเด็กหนุ่ม
 
 
ยูอิจิขยับยิ้มบางๆ ก่อนจะโยนลูกเต๋าในมือ เพื่อดูว่าชะตากรรมของตนในตาต่อไปในเกมนี้
 
 
"5 ...อีกแล้ว..."
 
 
ดวงตาสีแดงฉายประกายพราวระยับ ก่อนจะโคลงหัวน้อยๆ พึมพำกับตัวเองเบาๆ "ท่าทางว่าพวกเราจะถูกชะตากับเลขห้านะ ว่ามั้ยนัทสึ"
 
 
แซนด์ตัวเล็กส่งเสียงร้องสนับสนุนเบาๆ เรียกเสียงหัวเราะจากผู้เป็นเทรนเนอร์ได้เป็นอย่างดี
 
 
"ท่าทางว่าจะกลับมาพร้อมเต็มร้อยแล้วสินะ งั้นเราก็ไปกันต่อเถอะนัทสึ"
 
 
.
 
.
 
.
 
 
"จุดนี้สินะ..." ยูอิจิเหลือบมองโปเกมอนที่จู่ๆ ก็กลับไปขดกลมเป็นก้อนอีกครั้ง ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ เด็กหนุ่มมองหาก้อนหินแถวๆ นั้นก่อนจะโยนลงตรงหน้า
 
 
"นี่ไงนัทสี...ไม่มีอะไรหรอกเห็นมั้ย คราวนี้ปลอดภัยแน่ๆ"
 
 
ดวงตากลมโตของแซนด์ตัวจิ๋วชำเลืองไปทางผู้เป็นเทรนเนอร์ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเข้าไปยังพื้นที่ดังกล่าวอย่างกล้าๆ กลัวๆ
 
 
ท่าทางที่ทำให้คนมองอดที่จะอมยิ้มด้วยความเอ็นดูไม่ได้
 
 
"ก็บอกแล้วว่าปลอดภัย..."
 
 
"อ้าว? นั่นมันเจ้าหนูชุดจีน?"
 
 
เสียงหวานใสของหญิงสาวที่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังทำเอาทั้งคนทั้งโปเกมอนสะดุ้งโหยง ยูอิจิค่อยๆ หันกลับไปทางต้นเสียงช้าๆ ก่อนจะยิ้มแห้งๆ ให้กับผู้มาใหม่
 
 
"สวัสดีครับคุณเรน..."
 
 
สาวมากปริศนาเพียงแค่ยักไหล่แล้วยิ้มบางๆ แทนคำตอบรับ
 
 
"ท่าทางว่าเราจะตกช่องเดียวกันนะเจ้าหนู"
 
 
"ก็คงงั้นล่ะครับ..." ดวงตาสีแดงกวาดมองไปโดยรอบเพื่อหาทางหนีทีไล่ หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ก่อนสมองจะหยุดประมวลผลไปในทันที เมื่อได้ยินคำบ่นเปรยๆ จากอีกฝ่าย
 
 
"ให้ตายสิ พึ่งเสร็จจากศึกของยัยหนูชุดดำมาแท้ๆ ต้องมาเจอศึกใหม่เลยงั้นเหรอ"
 
 
"...ศึก..."
 
 
ฟรอนเทียร์เพียงหนึ่งเดียวที่เข้าร่วมในการแข่งครั้งนี้ยิ้มบางๆ "อา...ยังไม่รู้สินะ ถ้าเทรนเนอร์สองคนมาตกช่องเดียวกัน ในจุดที่ไม่มีกับดัก หรือรางวัลอะไร เทรนเนอร์ทั้งสองจะต้องสู้กันน่ะ"
 
 
"...หา..."
 
 
"ก็เพราะงั้นล่ะ... ถือซะว่าเป็นการแข่งซ้อมก่อนที่จะไปเจอกันจริงที่คาสิโนก็แล้วกันนะเจ้าหนู..."
 
 
ยังไม่ทันจะได้ประมวลข้อมูล อาบ็อกตัวใหญ่ที่ตั้งท่าเตรียมพร้อมมาตั้งแต่ต้นก็พุ่งเข้าโจมตีในทันที
 
 
.
 
.
 
.
 
 
"หวา...แพ้ราบคาบเลยแฮะ..." เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงไปนอนกับพื้นในสภาพดูไม่จืด ข้างๆ กันคือโปเกมอนตัวเล็กที่นอนหมดสภาพไม่ต่างอะไรกับผู้เป็นเจ้าของ
 
 
ยูอิจิสำรวจอาการบาดเจ็บที่โปเกมอนตัวน้อยได้รับ ก่อนจะถอยหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าแซนด์ตัวน้อยไม่ได้เป็นอะไรมากเท่าไรนัก
 
 
"ท่าทางว่าสำหรับนัทสึ การต่อสู้จริงจะยังเร็วไปจริงๆ แฮะ..."
 
 
ยูอิจิล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบลูกเต๋าลูกเล็กๆ ออกมา
 
 
"จะให้ลี่จางเอาลูกเต๋ามาส่งให้ทุกตาก็คงไม่ดีสินะ..."
 
 
...1...
 
 
...2...
 
 
...3...
 
 
"คราวนี้ได้สามงั้นเหรอ..."
 
 
ฟู่!!!
 
 
ลูกเต๋าที่นอนนิ่งอยู่ที่พื้นปล่อยควันสีขาวออกมาบางๆ ก่อนจะถูกสายลมไร้ที่มาพัดหายไปอย่างรวดเร็ว
 
 
ยูอิจิกระพริบตาปริบๆ กับลูกเล่นที่เกิดขึ้น ก่อนจะเลิกคิ้วน้อยๆ กับภาพตรงหน้า
 
 
"อ้าว...ก็เมื่อกี้เห็นว่าทอยได้สามนี่นา... ทำไมถึง..."
 
 
ส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปช้อนตัวแซนด์ตัวเล็กที่นอนขดกลม งอนคนเป็นเทรนเนอร์เข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง
 
 
"เอาเถอะ ออกสองก็สอง..."
 
 
.
 
.
 
.
 
 
กริ๊ง
 
 
"ล ลี่จาง!!!" หลุดตะโกนออกมาอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ โปเกมอนกระพรวนลมก็โผล่พรวดขึ้นมาตรงหน้า
 
 
กริ๊ง
 
 
ดวงตาสีแดงเบิกกว้างเมื่อจดจำลักษณะของแสงที่สว่างวาบขึ้นรอบๆ ตัวได้
 
 
"น นี่มัน Teleport นี่!!! แปลว่า...เจอกับดักอีกแล้วงั้นเหรอ!!!"
 
 
กริ๊ง
 
 
ยังไม่ทันจะได้โวยวายอะไรไปมากกว่านั้น กลุ่มก้อนพลังงานก็ทำการเคลื่อนย้ายเด็กหนุ่มพร้อมกับโปเกมอนตัวเล็กออกไปจากสถานที่แห่งนั้นทันที
 
 
.
 
.
 
.
 
 
แว๊บ!
 
 
ยูอิจิค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะกวาดมองไปรอบๆ ตัว ภาพที่ดูคุ้นตาบอกชัดว่ากับดักดังกล่าวคงไม่พ้นส่งตัวเองกลับมาทางด้านหลังเป็นแน่
 
 
"...อย่างน้อยก็ดูจะไม่ได้โดนส่งกลับมาไกลมากนักล่ะนะ..."
 
 
.
 
.
 
.
 
 
สรุป
 
- เทิร์นที่สอง (สาม?) ได้ห้า เป็นช่องที่ไม่มีกับดัก แต่ดันไปตกช่องเดียวกับป้า Orzlll
 
- แน่นอนว่าตามกฏก็ต้องสู้กัน
 
- ยูจังแพ้ค่ะ lol
 
- ตามกฏเช่นกัน จากนี้ไปสองตา ทอยได้อะไรต้อง -1
 
- ยูจังทอยเต๋าตาที่สี่ได้สาม โดนปรับแต้มเลยได้เดินสองช่อง
 
- ซวยซ้ำซ้อน เจอกับดักอีกอัน
 
- โดนลี่จางเทเลพอร์ตกลับไปสามช่องค่ะ loll
 
 
 
 
 
ขออนุญาติ อัพเทิร์นที่สอง(?) สาม และสี่ไว้ตรงนี้เลย เผื่อจะไม่ว่างมาอัพ Orzlll
 
เรื่องสู้นี่ไม่ได้เตี๋ยมกับผปค.ป้า เลยขอตัดฉากนะคะ
 
อนึ่ง...คำพูดป้านี่มโนขึ้นเอง ถ้าอยากให้เปลี่ยนตรงไหนบอกมาเลยค่ะ ทางนี้เขียนในสิ่งที่คิดว่าป้าน่าจะพูด
 
 
รบกวนผปค.นินจาต ตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้งนะคะ ;v; แล้วจะรีบแก้ส่วนที่มีปัญหาให้ค่า

Comment

Comment:

Tweet

ป้ามากับดวงจริงๆ ล้วย!! 5555+
งานนี้
อาจจะไม่หนุกหนานเท่ากับโซนใหม่หรอกนะ
งิงิงิ...มีลุ้นต่อไปเด้อขรับเด้อ!~cry
ต่อไปก็....
.
.
สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (สิจ๊ะ~) 


#2 By Ketsuya on 2013-04-14 18:06

//มองกับดักซ้ำซ้อน

//อย่างน้อยก็โชคดีกว่าซาวด์นะยูจัง Orz
/มาสาดน้ำ

#1 By โซนิชคุง on 2013-04-13 23:40